قطعات کنسرت موسیقی تلفیقی فوژان در مهرماه ۱۳۸۹

● قطعهٔ صبحگاهی حاصل آخرین تجربیات دیبازر در ارتباط با موسیقی تلفیقی است که از هم­نشینی بین یک موتیف که ابتدا توسط سنتور ارائه می­شود و مِلودی­ای که توسط کلارینت اجرا می­شود با الهام از امکانات انتزاعی دستگاه­های ماهور و راست­پنجگاه در سال ۱۳۸۸ ساخته شده است.


● قطعهٔ جزیرهٔ پرواز از مجموعهٔ جزیرهٔ پرواز با تصور جزیره­ای آرمانی که ساکنان آن از نژادهای مختلف و با افکار متفاوت با اتکاء به خرد و بلوغ فکری و تحلیل تجربه­های تلخ گذشته در صلح به سر می­برند در سال ۱۳۷۶ ساخته شده است.


● قطعهٔ توهم جاده به عنوان بستری مناسب برای بداهه­نوازی بر اساس طراحی یک سیکل هارمونی ۲۶ میزانی و بافت کُنترپوانتیکی (counterpointic
) حاصل از آن به وجود آمده است. این سیکل به دو قسمت ۱۳ میزانی تقسیم شده که هر کدام شامل دو زیرقسمت ۷ و ۶ میزانی هستند.


● قطعهٔ ایوِنت (Event
) بر اساس استفاده از امكان Play back (صداهای ضبط­شده در استودیو و پخش آن به هنگام اجرای زنده به عنوان پس­زمینه­ای برای اجرای نوازندگان) ساخته شده است. Play back یکی از امکانات تکنولوژیکی نیمهٔ دوم قرن بیستم است که برای آهنگساز این امکان را ایجاد می کند که فضای کنترل­شدهٔ استودیو را با فضای زندهٔ کنسرت تلفیق کند.


● ساخت مینیاتورهای پیانو از سال ۱۳۷۰ آغاز شده است. پروانه با الهام از درکی انتزاعی از ریتم­های موسیقی ایرانی و تجربیات شخصی در حوزهٔ هارمونی و آسمان صورتی بر اساس یک سلول موسیقایی گسترش­یابنده ساخته ­شده­ اند.


● قطعهٔ حماسی حاصل دریافت­های آهنگساز از مواجهه با تاریخ ایران، شاهنامهٔ فردوسی و دیگر آثار برجستهٔ ادبیات کلاسیک ایران است که در سال ۱۳۸۰ ساخته شده است.


● تصنیف (فرسایش) حاصل ترکیب اصوات الکترونیک، صدای انسان (ضبط­شده در استودیو) و واکنش آنی نوازندگان بر روی صحنه بر اساس تشخیص انفرادی، بدون قرارِ از پیش تعیین­شده است که به نوعی استقبال از امکان وجود تصادف در اثر هنری و مواجههٔ خرد با آن است این قطعه واکنش آهنگساز به آفات اجتماعی جوامع بشری همچون اعتیاد، بی­عدالتی، فقر و . . . است.


● نسخهٔ اولیهٔ کوارتت برای سازهای ایرانی در مرکز مسجد جامع اصفهان در میان مناره­ها و فضای خاص آکوستسکی محیط و با الهام از ساختار خاص فرش ایرانی شکل گرفته است و در شکل ضبط­شدهٔ آن در استودیو که به شیوه­ای میکس­ شده است که تداعی­کنندهٔ فضایی با شنوندهٔ ثابت در محیطی متحرک و یا به عکس باشد. این قطعه از معدود تجربیات انجام­شده با سازهای ایرانی در یک کُمپُزیسیُن (composition
) پُلی­مُدال (polymodal ) و پُلی­تُنال (polytonal ) به شمار می­آید.


● تکنوازی سه­تار با الهام از امکانات بالقوهٔ ردیف موسیقی ایرانی و حاصل واکنش آهنگساز نسبت به موضوع عشق است.


● زنِ رودخانه از قطعات مجموعهٔ جزیرهٔ پرواز می­باشد که با الهام از منابع موسیقی محلی ایران و ترکیب سازهای ایرانی با سازهای الکترونیک شکل گرفته است.


● حجمِ رقصان یکی دیگر از قطعات مجموعهٔ جزیرهٔ پرواز است که از امکانات مُدگردی­های سریع و ساختار ریتمیک متنوع بهره برده و با الهام و استفاده از مِلودی­های محلی ساخته شده است.